तनहुँको भानु नगरपालिका–७ चन्दनीस्थित चण्डिका बालगृहमा २७ विपन्न बालबालिका छन्।
गरिबीको रेखामुनि रहेका र विभिन्न समस्यामा परेका ती बालबालिकाले यहाँ आश्रय पाएका छन्। उक्त बालगृहमा १० वर्षदेखि विभिन्न ठाउँका बालबालिकाले आश्रय पाएका छन्।
बालगृहको मासिक खर्च ७५ हजार बढी छ। सरकारी निकाय वा संघसंस्थाले यो बालगृह सञ्चालन गरेका होइनन्।
स्थानीय समाजसेवी ८५ वर्षीय अमरसिंह गुरुङले यो बालगृह सञ्चालन गरिरहेका छन्। मासिक रुपमा आउने खर्चको व्यवस्थापन पनि स्वयं गुरुङले नै गर्दै आएका छन्। चण्डिका आधारभूत विद्यालयका पूर्वविद्यालय व्यवस्थापन समिति अध्यक्ष रहेका गुरुङले विपन्न बालबालिकालाई आश्रय दिन पाउँदा खुसी लागेको बताए। उनले भने, ‘मलाई सामाजिक काम गर्न पहिलेदेखि रुचि हो। गरिबीको रेखामुनि रहेका बालबालिकालाई पालनपोषण गरिरहेको छु। मलाई आत्मसन्तुष्टि छ।’
अपांगता भएका बालबालिकालाई पनि बालगृहमा राख्न प्रयास गरिए पनि केही प्राविधिक कारणले त्यो सफल हुन नसकेको उनको भनाइ छ। गुरुङका छोराछोरी विदेशमा छन्। छोराछोरीले नै मासिक रुपमा पैसा पठाइदिने र सोही पैसाबाट बालगृहका बालबच्चाको पालनपोषण गर्न सहयोग पुगेको उनी बताउँछन्। उनले भने, ‘कुनै सरकारी निकायको सहयोग छैन, मैले व्यक्तिगत रुपमै यसको व्यवस्थापन गरिरहेको छु।’
गुरुङले बालगृह व्यवस्थापनका लागि आफ्ना नाममा रहेको थुप्रै जग्गा बेचिसकेका छन्। ‘५०/६० मुर धान उत्पादन हुने जग्गाजमिन पनि बालबाालिकाका निमित्त बेचेँ, अब पाँच/६ रोपनी खेत बाँकी छ। त्यो पनि आवश्यक परे बालबालिकाको हितमा खर्च गर्न सक्छु’ उनले भने। ८५ वर्षको उमेरसम्म पनि समाजसेवामा सक्रिय हुनुहुन्छ भन्ने प्रश्नमा उनले भने, ‘राम्रो काम गर्न उमेर बाधक नबन्दो रहेछ। राम्रैसँग खटिरहेजस्तो लाग्छ।’
कृषि ज्ञान केन्द्र तनहुँको सहयोगमा बालगृह वरपर रहेको जग्गामा फलफूलका बिरुवा रोपण गरिएको छ। बालगृहको अवस्थाबारे जानकारी पाएपछि बालबालिकालाई कृषिसँग जोड्न सुन्तला, कागती, एभोकाडो, आँप, लिचीका बिरुवा रोपिएको ज्ञान केन्द्रका प्रमुख कुलप्रसाद तिवारीले जानकारी दिए।
उनका अनुसार निकट भविष्यमा तरकारी खेतीका लागि पनि सहयोग गरिनेछ। उनले भने,‘एउटा व्यक्तिको प्रयासले बालगृह सञ्चालन गर्नु सकारात्मक काम हो। असहाय बालबालिकाका लागि सबैको सहयोग आवश्यक छ।’
तनहुँको भानु नगरपालिका–७ चन्दनीस्थित चण्डिका बालगृहमा २७ विपन्न बालबालिका छन्।
गरिबीको रेखामुनि रहेका र विभिन्न समस्यामा परेका ती बालबालिकाले यहाँ आश्रय पाएका छन्। उक्त बालगृहमा १० वर्षदेखि विभिन्न ठाउँका बालबालिकाले आश्रय पाएका छन्।
बालगृहको मासिक खर्च ७५ हजार बढी छ। सरकारी निकाय वा संघसंस्थाले यो बालगृह सञ्चालन गरेका होइनन्।
स्थानीय समाजसेवी ८५ वर्षीय अमरसिंह गुरुङले यो बालगृह सञ्चालन गरिरहेका छन्। मासिक रुपमा आउने खर्चको व्यवस्थापन पनि स्वयं गुरुङले नै गर्दै आएका छन्। चण्डिका आधारभूत विद्यालयका पूर्वविद्यालय व्यवस्थापन समिति अध्यक्ष रहेका गुरुङले विपन्न बालबालिकालाई आश्रय दिन पाउँदा खुसी लागेको बताए। उनले भने, ‘मलाई सामाजिक काम गर्न पहिलेदेखि रुचि हो। गरिबीको रेखामुनि रहेका बालबालिकालाई पालनपोषण गरिरहेको छु। मलाई आत्मसन्तुष्टि छ।’
अपांगता भएका बालबालिकालाई पनि बालगृहमा राख्न प्रयास गरिए पनि केही प्राविधिक कारणले त्यो सफल हुन नसकेको उनको भनाइ छ। गुरुङका छोराछोरी विदेशमा छन्। छोराछोरीले नै मासिक रुपमा पैसा पठाइदिने र सोही पैसाबाट बालगृहका बालबच्चाको पालनपोषण गर्न सहयोग पुगेको उनी बताउँछन्। उनले भने, ‘कुनै सरकारी निकायको सहयोग छैन, मैले व्यक्तिगत रुपमै यसको व्यवस्थापन गरिरहेको छु।’
गुरुङले बालगृह व्यवस्थापनका लागि आफ्ना नाममा रहेको थुप्रै जग्गा बेचिसकेका छन्। ‘५०/६० मुर धान उत्पादन हुने जग्गाजमिन पनि बालबाालिकाका निमित्त बेचेँ, अब पाँच/६ रोपनी खेत बाँकी छ। त्यो पनि आवश्यक परे बालबालिकाको हितमा खर्च गर्न सक्छु’ उनले भने। ८५ वर्षको उमेरसम्म पनि समाजसेवामा सक्रिय हुनुहुन्छ भन्ने प्रश्नमा उनले भने, ‘राम्रो काम गर्न उमेर बाधक नबन्दो रहेछ। राम्रैसँग खटिरहेजस्तो लाग्छ।’
कृषि ज्ञान केन्द्र तनहुँको सहयोगमा बालगृह वरपर रहेको जग्गामा फलफूलका बिरुवा रोपण गरिएको छ। बालगृहको अवस्थाबारे जानकारी पाएपछि बालबालिकालाई कृषिसँग जोड्न सुन्तला, कागती, एभोकाडो, आँप, लिचीका बिरुवा रोपिएको ज्ञान केन्द्रका प्रमुख कुलप्रसाद तिवारीले जानकारी दिए।
उनका अनुसार निकट भविष्यमा तरकारी खेतीका लागि पनि सहयोग गरिनेछ। उनले भने,‘एउटा व्यक्तिको प्रयासले बालगृह सञ्चालन गर्नु सकारात्मक काम हो। असहाय बालबालिकाका लागि सबैको सहयोग आवश्यक छ।’
Related