ब्यासायीक तरकारी उत्पादनको अगूवा बन्दै गुल्मिका लेखनाथ

आफनै बाबु बाजेको जायजेथामा लडिबुडी खेल्दै झण्डै पाँच दशक बितइसके गुल्मिका लेखनाथ गौतम।उनले आफ्नो गाउँलाइ कर्मथलो बनाएर सपना विपना सवै आफ्नै खेत बारीमै बिताए।

उनको रुरु गाउँ पालिका ३ को फेक्लदीदेखि अलि कोल्टे परेको रिप तिरको पाखोबारीमा विगत २० वर्ष देखि टनेल प्रविधिमा टमाटर उत्पादन गर्दै आर्थिक आयआर्जन गर्दै आएका छन्। गौतमले पछिल्ला तेह्र वर्षदेखि व्यवसायिक रुपमा काउली खेती समेत गर्दै आएको बताए ।

उनले पाखोबारीमा घिरम्ला लौका सिमी करेला बन्दा लगायतका मौसमी तलकारी लगाएर राम्रै आम्दी गर्दै आएको बताए। आफ्नो बारीमा बिशेषगरी टमाटर र फुलगोभिको उत्पादन राम्रो हुने गरेको उनले बताए।

बारीमा चारैतिर टनेल निर्माण गरेर उनले सयौ क्विन्टल टमाटर उत्पादन गरेको अनुभव अहिले पनि ताजै छ उनि सँग । उनले तीनवटा स्थायि टनेल निर्माण गरेर टमाटर लगाउनदै आएका छन्। त्यसैगरी बारी भरी विभिन्न प्रकारका तरकारी खेती गरिरहेको उनी बताउँछन्।

अहिले सम्म उनले बारीमा कृषि कर्मका लागि ८।९ लाख रुपैयाँ लगानी गरिसकेको बताए। तरकारी उत्पादनबाट वार्षिक तीन चार लाख आम्दानी गर्ने गरेको गौतमले बताए। ‘म रोजागारिका लागि न कतै एकमो छु । न कुनै जागिर नै गरेका छु’ उनले भने । ‘मेरो जागिर भनेनी, ब्यवसाय भनेनी यही हो।’ उनले यहि कृषि कर्मबाट छोरीलाइ कृषि प्राविधिक र छोरालाइ ओभरसियर बनाएको बताए ।

केही समय पहिले उनले उत्पादन गरेका तरकारीहरु रुरु गाउँपालिकाको रिडी बजार पु¥याउँथे भने आजकल उनका उत्पादन गाउँकै पैँचो पसलले खरिद् गर्न थालेपछि धेरै सजिलो भएको छ ।

गौतमको कृषिकार्यको मुल्याँकन गर्दै रुरु गाउँपालिकाले उत्कृष्ठ पुरस्कार प्रदान गरिसकेको छ। उनले यस अघि रुरु महोत्सवमा काउली उत्पादनका छेत्रमा जिल्लाकै दोस्रो पुरस्कार पाउन सफल भएका छन ।

उनले आफ्नो उत्पादनमा आफै प्राविधीको काम गर्छन । उनको आफ्नो गौतम कृषि फार्ममा उत्पादन हुने तरकारीमा पुर्ण प्रांगारिक मल प्रयोग गरिने भएका कारण आफ्ना उत्पादन अर्गानिक भएको गौतम बताउँछन्।

उनले कृषकहरुको बर्गिकरण गरेर राज्यले अनुदान तथा प्राविधिक सहायोग गर्नु पर्ने बताउँछन् । बिउ विजन र मल लगायतको समस्यमा संग कृषकहरुले विभिन्न समस्यमा झेल्नु परेको विगत उनी सम्झन्छन्।

राजनैतिक पार्टीका नेताहरुले भाषणमा किसानलाइ ऊत्पादन गर्न उक्साएपछि बजारीकरणको सहजीकरणमा ध्यान नदिएको उनको भनाइछ।